Subscribe:

ခင္ဗ်ား မ်က္လံုးေထာင့္က မ်က္ေခ်းေတြကို Recycle လုပ္ပစ္လိုက္

ကမာၻၾကီးကသူ႕အလိုလိုလည္ပတ္ေနတယ္၊ကၽြန္ေတာ္တို႔ကခ်စ္ျခင္းေမတၱာေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္
 

ဘာေၾကာင့္ လိုက္ေနၾကတာလဲ ။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာ ဘာလဲသိတဲ့တေန႔ အဲဒီေမးခြန္းကို ေျဖပါ့မယ္ ..။ ေျဖျခင္း
 

မေျဖျခင္း အေျဖရွိျခင္း မရွိျခင္း အေၾကာင္းျခင္းရာမ်ားစြာထဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပိတ္မိေနၾကတယ္ ။ ထြက္ေပါက္ေတြကို
 

ရွာေဖြဖို႔ မ်က္လံုးပါမလာဘူး ။ ပိတ္မိျခင္းထဲ ပိတ္မိေနတဲ့အတိုင္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ပိတ္ထားလိုက္တယ္ ။ အလံုပိတ္
 

အခန္းထဲမွာ ၊ အလံုပိတ္ အေတြးေတြနဲ႔ ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အလံုပိတ္ထားၾကတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ
 

လြတ္ေျမာက္ျခင္းေလသန္႔ကို ရွဴရိႈက္ႏိုင္မယ္ ။ ၾကိဳတင္ၾကံစည္မႈဟာ အေနာက္ဖက္ဧရိယာတ၀ိုက္မွာ ။
 

 ပ်ံနွံေနတုန္းပဲ ။ ရွင္သန္ျခင္း ၊ လြတ္ေျမာက္ျခင္း ၊ ရွဴရိႈက္ျခင္း ၊ ၾကိယာပုဒ္ေပါင္းမ်ားစြာထဲက အေနွးရုပ္ရွင္ျပကြက္
 

တစ္ခုဟာ ။ ေလထုထဲ ။ ပ်ံနွံ႔ေနတုန္းပဲ ။ လို႔ ယူဆထားလိုက္ရံုပါ ။ ခင္ဗ်ား ဘာကို ဆိုလိုခ်င္တာလဲ ၊ ခင္ဗ်ား
 

ဆိုလိုတစ္အုပ္ေလာက္ ထုတ္ခ်င္ေနတာလား ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဆိုလိုခ်က္ေတြကို ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဆိုလိုစာအုပ္ထဲ
 

ထည့္ေရးမွာလား ။ ရယ္ရပါတယ္ ၊ သိပ္ကိုရယ္ရပါတယ္ ။ ေလာကၾကီးက ကိုယ္ေတြနဲ႔ အဆင္မေျပဘူး ။ သိပ္ကို
 

ရယ္ရလြန္းပါတယ္ ။ တျဖည္းျဖည္းေနွးေကြးလာတဲ့ တစ္ကိုယ္ရည္ကမာၻထဲ ။ ခင္ဗ်ားမွာ က်ည္ဆံေတြရွိတယ္ ။
 

ကြ်န္ေတာ့္မွာ ရယ္သံေတြရွိတယ္ ။ ဘယ္သူျပိဳင္လို႔ လွနိုင္မလဲ ။ ဆိုတာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေရႊ႕ကြက္ေတြထဲ
 

အသံထြက္မွားေကာင္း ။ မွားေနနိုင္တယ္ ။ စာလံုးေပါင္းသတ္ပံုေတြကို စြန္႔ပစ္လိုက္ၾကမယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔
 

သတ္ပံုေတြ မွားယြင္းေကာင္း မွားယြင္းေနၾကလိမ့္မယ္ ။ ျဖည္းညင္းစြာ သတ္ပါ ။ တစ္ခါတည္း အေသသတ္ပါ ။
 

ဘယ္အရာကို ခင္ဗ်ား လိုအပ္ပါသလဲ ။ ျဖည္းညင္းစြာ တစ္ခါတည္း ေရြးခ်ယ္ပါ ။ စြန္႔ပစ္မႈေတြကို စြန္႔ပစ္လိုက္ရင္
 

အသစ္ေတြကိုသတ္သလိုျဖစ္သြားမယ္ ။ ထင္တယ္ ။ ျဖည္းျဖည္းသတ္ပါ ။ သီခ်င္းသံက နားထဲ ။ Solo ေတြ ။
 

စလိုးမိုးရွင္း နဲ႔ ေသသြားပံုက ။ ဆန္းတယ္ ။ စြန္လႊတ္တာ ဆန္းလား ၊ စြန္႔လႊြတ္တာ ဆန္းလား ။ ဆန္းျပားျခင္း
 

ဆန္ျပာျခင္း ကိစၥေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ ဘယ္လို ပတ္သက္လဲ ။ ပတ္ပတ္သက္သက္
 

ပက္ပက္စက္စက္ ေျပာရရင္ ၊ လူမႈအဖြဲ႕အစည္းကို ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ပ်က္ေနတယ္ ၊ ဆိုတာပါပဲ ။ ကမာၻဟာ
 

အလံုးသ႑ာန္သို႔ ျပန္လည္ကူးေျပာင္းျခင္း ။ လွည့္ေနသလို ။ လိမ့္ေနသလို ။ တစံုတေယာက္က လိွမ့္ေနသလို ။
 

ကြ်န္ေတာ္စြန္လႊတ္ၾကည့္လိုက္တယ္ ။ ၾကိဳးထဲ ။ စြန္ဟာ မလြတ္ေျမာက္နိုင္ေတာ့ဘူး ။ စြန္ဟာ စြန္ပဲ ၊ ၾကိဳးဟာ
 

ၾကိဳးပဲ ။ ဆိုင္းၾကိဳးတပ္ဖို႔ ဆိုင္းခဲ့ရတဲ့ ကာလေတြ ဘယ္ေလာက္ၾကာခဲ့သလဲ ၊ ဆိုတာ ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္တိုင္
 

မေရတြက္ႏိုင္ေတာ့ ၊ မေရတြက္ႏိုင္ေတာ့ ။ လိမ္လိုက္မိသလား ။ ခင္ဗ်ား အလိမ္ခံလိုက္ရသလား ။ ေမးခြန္းဟာ
 

ခင္ဗ်ားကို မ်ိဳသြားတာ ။ ခင္ဗ်ားသိလိုက္သလား ။ ေဟာ ။ စြန္ေလး လႊတ္ေနရင္း လြတ္သြားတယ္ ။ ၾကိဳးထဲ ။
 

အခ်ိန္ဟာ ဆိုင္းၾကိဳးကို တုန္႔ဆိုင္းသြားေစတယ္ ။ ေလထဲ လႊင့္ခ်င္ရံုေလာက္ပါ ၊ လူးလြန္႔ေနေစရံုေလာက္ပါ ၊
 

စကၠဴစြန္ေလးတစ္ေကာင္အတြက္ သရဏဂံုတင္ေပးစရာ ဘာအေၾကာင္းရွိမလဲ ။ စ်ာပန ဆိုတာ
 

ဟာသဇာတ္ကြက္တစ္ပုဒ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာထားတယ္ ။ သိပ္ကို ရယ္ရလြန္းပါတယ္ ။ ရယ္သံေတြက
 

အနိုင္ရသြားတဲ့အခါ ။ ဟာသက Solo ျဖစ္လာတယ္ ။ စြန္သတ္လို႔ေသတဲ့ၾကိဳး ။ ရွာေဖြျခင္းထဲ ။ ဒိထက္လွတဲ့
 

စ်ာပနကို လက္ေဆာင္ထည့္ေပးလိုက္မယ္ ။ သိပ္ကိုရယ္ရလြန္းပါတယ္။ သိပ္ကို ရယ္ရလြန္းတဲ့ လူမႈစနစ္ၾကီးကို
 

အားပါးတရ ရယ္ပါမယ္ ၊ ဟား ဟား ဟား ဟား ၊ ဒီ့ထက္ ဘယ္ႏွစ္ေခါက္ ပိုရယ္ရဦးမလဲ ၊ ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား
 

ဟား ဟား ၊ ဒီေလာက္ဆို ေတာ္သင့္ျပီ ထင္ပါတယ္ ။ ခင္ဗ်ား မ်က္လံုးေထာင့္က မ်က္ေခ်းေတြကို Recycle
 

လုပ္ပစ္လိုက္ ။


ဆူး ခက္ မင္း ။ မင္း လု လင္

ဆံပင္စုတ္ဖြားထဲ အမွန္တရားေတြ တေန႔ေတြ႔လိမ့္နိုးနိုး

အလင္းေရာင္ေတြက ဆံပင္စုတ္ဖြားထဲ ထုိးက် ။ ေနတာကို ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူက သေဘာက်ေနေလရဲ႕ ။

ေရခ်ိဳးသန္႔စင္ပစ္လိုက္ဖို႔ ဆံပင္ေတြထဲ သံသယေတြက တနိုင္တပိုင္ထက္ပိုလြန္းေနတယ္ လို႔

ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူ မၾကာခဏ ေျပာတယ္ ။

ပတ္၀န္းက်င္ထဲ လူသြားလူလာမျပတ္ေစဖို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္တံဆိပ္ျပန္တပ္ထားပါတယ္ တဲ့

ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူက ကဗ်ာဆရာအေယာင္ေဆာင္မႈကို ထဲထဲ၀င္၀င္နွစ္သက္တယ္ ။

မၾကာမၾကာဆိုသလို စကားလံုးအစုအဖြဲ႔ေတြကို ကဗ်ာေတြပါလို႔ လူေတြကို လိမ္တယ္ ။ လူသြားလူလာမျပတ္ေစဖို႔ ။

ဆံပင္ရွည္ရွည္ေတြထဲ စိတ္ကိုတတ္နိုင္သေလာက္တိုေအာင္ ဖြက္ထားတတ္တ့ဲ ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူက

အလင္းဆိုင္ရဲ႕ ညေတြထဲ တနံတလ်ားက်ယ္တဲ့ စကားေတြကို အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရင္း ရွာေနတတ္သတဲ့ ။

သူက လူလိမ္ ။ ကဗ်ာဆရာအေယာင္ေဆာင္မႈကို  လြယ္လင့္တကူက်ဴးလြန္တတ္သူ ။ ျပီးေတာ့လဲ ဘာမွမဟုတ္ျပန္ဘူး ။

စိတ္လိုလက္ရ အလင္းရတဲ့ေန႔မ်ိဳးဆိုရင္ ဆံပင္ေတြထဲ မုသားေတြခိုကပ္ေနမလားလို႔ ေမႊေနွာက္ရွာေဖြ

တစ္ေယာက္ထဲ တိတ္တိတ္ေလး ရယ္ေနတတ္တယ္ ။

ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူလိမ္ ။ သူျပံဳးတယ္ ။ သူရယ္တယ္ ။

တခါတခါက် ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းလွတဲ့ ျပက္လံုးတစ္ခုကို ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ငိုေၾကြးေနတတ္တယ္ ။

တေလာက သဲကႏၱာရ တစ္ခုဆီ အလည္သြားရင္း အိုေအစစ္ေတြခ်ည္းေတြ႔ခဲ့ရတာကို ေဒါသျဖစ္ေနေလရဲ႕

ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူေပါ့ ..။

မနက္ခင္းဆိုတာ သူဖြင့္မၾကည့္ဘူးတဲ့ အျပာေရာင္ဇာတ္ကားတစ္ခုသာျဖစ္ေၾကာင္း ။

အဲဒီ ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔ လူေပါ့ ။ လိင္မႈကိစၥ အ၀၀ကို ၀ဖီးဖီးမိန္းမၾကီးတစ္ေယာက္ဆီမွာ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္စံုစမ္းေနလိုက္ေသးတယ္။

သူကိုယ္တိုင္ ျပန္ခ်ဳပ္ထားတဲ့ ခ်ဳပ္ရိုးေတြကို ျငီးေငြ႔ေနျပီ တဲ့ ။

သူဟာ တတိယလူျဖစ္ေၾကာင္း ၊ လူရႊင္ေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္း ၊ ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔ လူလိမ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း ။

အာေလးလွ်ာေလး နဲ႔ အသံက ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူဆီမွာေန႔ေရာညပါ ခိုလံႈေန ။

သူ႔ဆံပင္စုတ္ဖြားေတြထဲ အသံေတြ၀င္သြားမွာကို ေသြးရူးေသြးတန္းေၾကာက္လန္႔ေနတတ္ေသးတယ္ ။

အညီွအေဟာက္ေတြလား ။ အေဟာင္းအေျမ့ေတြလား ။ ေဘာင္ေတြထဲ ။ အသစ္ေတြထဲ ။

သူဟာ ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္မဟုတ္ပါဘူးတဲ့ ။ နားရည္၀ေနက်စကားလံုးေတြနဲ႔ ခါးခါးသီးသီး ျငင္းေနတဲ့ ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူ

အလင္းေရာင္ေတြက ဆံပင္စုတ္ဖြားထဲ ထိုးက်ေနတာကို သေဘာက်ေနေလရဲ႕ ။

ရာစုနွစ္ထဲ ။ ၀မ္းနည္းစရာျပက္လံုး ။ နဲ႔ လူရႊင္ေတာ္ ။ ကြ်န္ေတာ္ရူးေနတယ္ ။ မနွင္းေ၀



ေန႔ေရာညပါလြမ္းေနေၾကာင္း တံခါးေတြက ေျပာေနတယ္ ။ မနွင္းေ၀ ။
က်န္းခန္႔သာလို႔ မာပါစ ။ လို႔ နႈတ္ဆက္လိုက္ဖို႔ ။ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ဆံုေတြခ်ိန္မရွိ ။
ေတာ့ဘူးဆုိရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္ ။ တကယ္ေ၀းသြားၾကျပီဆိုတာ ။
အိပ္မက္မက္ေနတာ မဟုတ္ဘူး ။ မနွင္းေ၀ ။ တနဂၤေႏြေန႔မ်ား ။
အားလံုးကို ေျမျမဳပ္ပစ္ဖို႔ ဘယ္သူကူညီနိင္မလဲ ။ဆိုတာ ဘယ္သူ သိနိုင္မလဲ ။ လို႔ ရင္ဘတ္ဖြင့္ျပီး ။
ထက္ျခမ္းျပဲ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေပၚက ေန႔စြဲ ။ တယ္လီဖုန္းနံပါတ္ တစ္ခု ။ နွင့္ အတူ အျပာေရာင္မိန္းမပတ္နာရီတစ္လံုး ။ အိပ္မက္မဟုတ္ေၾကာင္း ေသခ်ာသည္ထက္
ပိုေသခ်ာေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ အိပ္ေပ်ာ္ၾကည့္လိုက္တယ္ ။ မနွင္းေ၀ ။
က အိပ္မက္ထဲ သိပ္လွလြန္းေနရဲ႕ ။ အရမ္း၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတဲ့ ျပက္လံုး ။
စကားလံုး မိုင္းဗံုး ။ ဒီနူးညံ့မႈက ခရစ္နွစ္ တျခမ္းသာသာပဲ ခမ္းနားခဲ့တယ္ ။ ဆိုတာ ။
အသည္းကြဲရာသီ အခင္းအက်င္းထဲ လက္လြတ္စပယ္ ျပဳတ္က်သြားတယ္ ။
မနက္တိုင္း နင္နွိဳးမဲ့ ဖုန္းသံေလးကို လြမ္းေနမယ္ ။ ဆိုတာ မနွင္းေ၀ရဲ႕ က်ိန္စာ ။
ေတြ ကြ်န္ေတာ့မွာ တယုတယေပြ႔ပိုက္လို႕ ။ နင္ျပန္လာမဲ့ တေန႔က်ရင္ ။ ထက္ျခမ္းျပဲ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေပၚက ေန႔စြဲထဲမွာ အရိပ္ေတြရွိေလလိမ့္မလား ။
လို႔ ကြ်န္ေတာ္ ေသြးရူးေသြးတန္း လိုက္ရွာမိတယ္ ။ ဆိုတာ မနွင္းေ၀ သိမွသိပါေလစ ။
အိပ္ယာ၀င္ တယ္လီဖုန္းသံမ်ား ။ ျပကၡဒိန္ေပၚက မင္နီၾကက္ေျခခတ္မ်ား ။
အားလံုးကို ေျမျမဳပ္ပစ္လိုက္ဖို႔ ။ ဘယ္သူကူညီနိုင္မလဲ ။
ကြ်န္ေတာ္က ေမးခြန္းေတြထဲ ထဲထဲ၀င္၀င္ေနထိုင္ရတာ ေပ်ာ္တယ္ ။ ဆိုတာ မနွင္းေ၀ သိမွသိပါေလစ ။
လို႔ ကြ်န္ေတာ့ကိုယ္ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ေမးမိတယ္ ။မနွင္းေ၀ သိမွသိပါေလစ ။
တနဂၤေႏြ မပါတဲ့ ျပကၡဒိန္ကို ခုထိ ရွာမေတြ႔ေသးတာ ကြ်န္ေတာ္သိပ္ညံ့ေနပံုပဲ ။ လို႔ ညနက္နက္ေတြထဲ ေတြးမိတယ္ ။ မနက္ျဖန္ေတြတိုင္းဟာ
ေရာက္မလာခင္ကတည္းက ေျခာက္ေသြ႕ ။ ေနျပီဆိုတာကို
ကြ်န္ေတာ္တိုးတိုးေလးေျပာၾကည့္မယ္ ။ မနွင္းေ၀ ။ အရင္လို
ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ပါ ။ ဒါ ၀မ္းနည္းစရာ ျပက္လံုးတစ္ခု ။ ဆိုတာ
ကြ်န္ေတာ္ ၀န္ခံပါတယ္ ။ တနဂၤေႏြေန႔မ်ား ။ အားလံုးကို ေျမျမဳပ္ပစ္ဖို႔
ဘယ္သူကူညီနိင္မလဲ ။ဆိုတာ ဘယ္သူ သိနိုင္မလဲ ။ လို႔ ရင္ဘတ္ဖြင့္ျပီး ။
ကြ်န္ေတာ္ တိတ္တိတ္ကေလး ငိုေနတာကို ။ မနွင္းေ၀ သိမွသိပါေလစ ။

- မင္းလုလင္ -

ဒီကဗ်ာေရးျပီးတဲ့အခါ မႏွင္းေ၀နဲ႔ကြ်န္ေတာ္ သံသရာအဆက္ဆက္ ေ၀းျမဲေ၀းေနၾကပါေစ

ရိုးရိုးသားသား ေဖာက္ျပန္မႈေလးတစ္ခုပါ

နႈတ္ခမ္းေထာင့္ခ်ိဳးေလး မဲ႔ေကြးအသြားမွာ

ေသြးရူးေသြးတန္း ခ်စ္မိသြားတယ္ဆိုတာကလဲ

ရိုးေျမက် လြမ္းဖို႔သက္သက္ .....။

စက္တင္ဘာဆီမွာ ျပန္မလာနိုင္သူေလး ေပ်ာ္ေနပါေစ

ျပိဳက်ေနပံု ....။ စက္တင္ဘာေတြ ျပိဳက်ေနပံု ...။

ကြ်န္ေတာ့အေပၚကို စက္တင္ဘာေတြ ျပိဳက်ေနပံုက ေစာလြန္းေနသလိုလို ....။


ေမတၱာတရားဟာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ စက္တင္ဘာၾကား

ထုနဲ႔ထည္နဲ႔ ေ၀းကြာသြားေအာင္ နႈတ္ဆက္လိုက္တယ္

ဒါက်ိမ္စာတစ္ခုပဲလား ...။ ေမးခြန္းေတြ က်ိန္စာ ထပ္သင့္ကုန္တယ္ ..။

တစ္စံုတစ္ေယာက္က တစ္စံုတစ္ေယာက္အတြက္ တံခါးေတြ ဖြင့္ထားသလား ...

တစ္စံုတစ္ေယာက္က ဖြင့္ထားတဲ့တံခါးေပါက္ဆီကို ျပန္လာနိုင္မလား ....။

စက္တင္ဘာေတြ ျပိဳက်ေနတဲ့ ရာသီခြင္ထဲ

ကံဆိုးမႈေတြ နဲ႔ ကိုယ္ .... နာက်င္ရပါတယ္ ေၾကကြဲရပါတယ္

စက္တင္ဘာဆီမွာ ျပန္မလာသူေလး တစ္ေယာက္ ေပ်ာ္ေနဖို႔ပါပဲ......။


အိပ္မက္ထဲ ... အိပ္မက္ေတြထဲ ... အိပ္မက္မမက္ေတာ့တဲ ့အိပ္မက္ေတြထဲ

အသစ္တဖန္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ဖို႔ ဆိုတာ

(ထားခဲ့လိုက္စမ္းပါ စက္တင္ဘာ)

ဒါအိပ္မက္ မက္ေနတာ မဟုတ္ဘူး ..။

တံခါးေပါက္ေတြကို ဖြင့္ထားတုန္းပဲ ...။

ျပန္မလာသူေလးလဲ ခုထိေရာက္မလာေသးဘူး ....။

အိပ္မက္ေတြ ဆက္ရွိေနဦးမလားပဲ ...။ မေသခ်ာဘူး .....။


တစ တစ ထက္ပိုျပီးေတာ့ တစ ထက္ တစ ေ၀းကြာသြားရံုပါ

(ကြ်န္ေတာ့အေပၚကို)

စက္တင္ဘာျပိဳက်လာပံုက ဖရိုဖရဲ နဲ႔

(တဆိတ္)

ေစာလြန္းတယ္ ....။



စက္တင္ဘာေတြဆီမွာေတာ့ ျပန္မလာသူေလး ေပ်ာ္ေနဖို႔ပါပဲ ....။

အညတရ ရာဇ၀င္ထဲက ပန္းပ်ိဳးအလကၤာ

လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေန၀င္ေနထြက္ေတြထဲ

အၾကည့္ရဲရဲေတြကို တြန္းလွန္ဖို႔

ကြ်န္ေတာ့ ရာဇ၀င္က အားမေကာင္းေသးဘူး မနွင္းေ၀...။


ကဗ်ာေရးတယ္ဆိုတာ

ရာဇ၀တ္မႈအၾကီးၾကီး က်ဴးလြန္တာမဟုတ္သလို

ေကာင္းမႈအၾကီးၾကီး ျပဳတာလဲမဟုတ္ဘူး

စိတ္ရဲ႕ အဖံုးကို ခဏေလး လွပ္ၾကည့္ရံုသာျဖစ္ေၾကာင္း

မနွင္းေ၀သိေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ ဘာသာျပန္ျပပါဦးမယ္ေလ....။

မနွင္းေ၀ကေတာ့ (အရင္တုန္းကလိုပဲ)

ကဗ်ာဆရာဆိုတာ လူ႔က်င့္၀တ္ေတြကို မၾကာခဏခ်ိဳးေဖာက္တတ္တဲ့

ခပ္ညစ္ညစ္ လူေပလူလြင့္တေယာက္လို႔ သတ္မွတ္ေနေပးပါ...။


ရာစုသစ္ရဲ႕ေလာကဓံတရားေတြထဲ

ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မနွင္းေ၀

ကမာၻတျခမ္းစီျခားလို႔....။

မငိုပါနဲ႔ မနွင္းေ၀

ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးစီးျပီး စြန္႔ခြာထားခဲ့မဲ့

ေလာကရဲ႔ေကာင္းျမတ္ျခင္းတရားေတြထဲ

ေပ်ာ္သလိုသာေနခဲ့ပါ

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့

မိုးရာသီမရွိတဲ့ ကမာၻတျခမ္းမွာေနရင္း

တနဂၤေႏြေန႔ရဲ႕ မိုးေရစက္ေတြအေၾကာင္း

ထစ္ထစ္ခ်ဳန္းခ်ဳန္း စာလံုးေပါင္းေနပါဦးမယ္...။


ဇာတ္သိမ္းခန္း ၾကိဳသိေနတဲ့ ျပဇာတ္တပုဒ္ပါ မနွင္းေ၀

အရိပ္က အရိပ္လိုေနတတ္ဖို႔ၾကိဳးစားရင္း

ကြ်န္ေတာ္ .. မီးနီမွ လမ္းျဖတ္ကူးပါေတာ့မယ္ေလ...။


ေမ့ပစ္လိုက္ပါ မႏွင္းေ၀

အလင္းတို႔ရဲ႕အလ်င္နႈန္းနဲ႔

ကြ်န္ေတာ့ကို ေမ့ပစ္လိုက္ပါ

ထားခဲ့မဲ့သူအျဖစ္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ က်န္ေနရစ္ခဲ့ပါမယ္...။

ျဖစ္နိုင္ရင္

ကြ်န္ေတာ့အတြက္ မ်က္ရည္မက်ပါနဲ႔ မနွင္းေ၀

ကြ်န္ေတာ္အဆံုးမသတ္မဲ့ အိပ္မက္အတြက္

အလင္းသြန္းတဲ့လက္ေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့ညေတြကို လန္႔လန္႔မနိုးပါနဲ႔ေတာ့...။

သံသရာအဆက္ဆက္ ကဗ်ာဆရာျဖစ္ခ်င္တဲ့သူအတြက္

သက္ျပင္းခ်သံေတြဆံုးရင္

ကြ်န္ေတာ္နဲ႔မနွင္းေ၀

လွည့္မၾကည့္ေၾကး ေ၀းၾကရံုပါပဲ

ဒိျပင္ ဘာမွမပိုလိုက္ပါနဲ႔ေတာ့ မနွင္းေ၀...။

အရပ္ပ်က္မ




အံစာတံုးတစ္တံုးကို ေျမွာက္တင္လိုက္ျပီးမွ
ဘယ္နံပါတ္က်မလဲမၾကည့္ရဲသူတစ္ေယာက္လို
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာ ဘယ္ဆီဘယ္၀ယ္မွန္းမသိ
သိကၡာတရားဆိုတာကလဲ
၀မ္း၀ေစတဲ့့အေၾကာင္းတရားမဟုတ္ဘူးဆိုေတာ့
ညေရးညတာ အလွမပ်က္ေစဖို႔
မ်က္ရည္ကို ခဏေမ့ထားခဲ့သူ...မိန္းမပ်က္မေလး
ေရာင္နီလာတိုင္း
တံေတြးခြက္ေတြထဲ ေျခကုန္လက္ပန္းက်ေနတုန္း.....။

- မင္းလုလင္ -

အခြန္လြတ္ျပႆနာ




တဘ၀လံုး ေျမမွာ ရွပ္တိုက္ခဲ့သမွ်
အေရာင္းစာရင္းမွာ ေစ်းေကာင္းမရဘူး...။

အေၾကာင္းမဲ့ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ လက္သည္းဖြက္သံေတြၾကား
သံသရာကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ဖို႔
ဘယ္ သေကာင့္သားက ၾကိဳးစားဖူးလို႔လဲ
စကားလံုးလွလွေလးေတြဘယ္လိုသံုးသံုး
က်ိန္စာဆိုတာ ခါးတယ္...။

ေသာၾကာၾကယ္ကို ခူးဖို႔ စိတ္ကူးမိတာကလြဲရင္
ငါးမွ်ားရမွာေတာင္ ေၾကာက္တတ္တဲ့ လူရႊင္ေတာ္
ျပက္လံုးသံၾကားတာနဲ႔ ငိုတယ္
တကယ္ေတာ့
ဒုကၡဆိုတာလဲ ကဗ်ာပံုစံတစ္မ်ိဳးပဲ
ဒါကို ..ငါရဲ႕တစ္ခါသံုးမိတ္ေဆြေတြသေဘာေပါက္ပံုမရဘူး....

- မင္းလုလင္ -

ကြ်န္ေတာ္နွင့္အနီးတ၀ိုက္တြင္




အလိုမတူပဲ တံဆိပ္တပ္ခံလုိက္ရေသာအေၾကာင္းအရာမ်ား နွင့္
ခိုးယူသံုးစြဲျခင္းခံရေသာ အနာဂတ္မ်ား ...
သူမ သူမ တို႔၏ ေျခဖမိုး လွလွမ်ား နွင့္
တဆင့္ခ်င္း နစ္၀င္သြားေသာ ေမတၱာတရားအမည္တပ္ ေမတၱာတရားမ်ား ...
ေခြးဟုေခၚရန္ပင္ အဆင့္မွီျခင္းမရွိေသာ ေဒါင္းတံဆိပ္ေခြးမ်ားနွင့္
အရပ္ပ်က္ယဥ္ေက်းမႈတစြန္းတစမ်ား ...
မၾကာခဏငိုယိုတတ္ေသာ ကဗ်ာဆရာမ်ားနွင့္
ပန္းခ်ီကားထဲသို႔ ပိုက္ဆံ ထည့္ဆြဲေသာ ဓါတ္ပံုဆရာမ်ား ...
၀င္စို႔ထြက္စို႔မ်ားေသာ အသင္းအဖြဲ႔မ်ားနွင့္
စည္းလြတ္၀ါးလြတ္ ေတးဂီတမ်ား ....
ခလုတ္ထိမွ အမိတသည္ဟုစြတ္စြဲခံရေသာ မိဘမဲ့ကေလးမ်ား ...
လွ်ပ္စစ္ယဥ္ေက်းမႈမွသည္ ဖေယာင္းတိုင္ယဥ္ေက်းမႈ ကူးေျပာင္းျခင္းကာလမ်ား...
စိတ္ေၾကာရံႈ႕ အတတ္ပညာဆိုင္ရာ သင္ခန္းစာမ်ား ...
ေစ်း၀ယ္ထြက္ျခင္းသည္က်န္းမာေရးကိုဆိုးရြားစြာထိခိုက္ေစသည္ .. ဆိုင္းဘုတ္မ်ား
၀တ္ေကာင္းစားလွ၀တ္ဆင္ထားေသာ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္မ်ား ....
မနက္ျဖန္ဟု လိမ္လည္ေျပာဆိုျခင္းခံရေသာ ဒီေန႔မ်ား ...
ေရသန္႔ဗူးေခတ္ၾကီးဆန္းသစ္ျပီဟုေရးသားထားျခင္းခံရေသာ ေသာက္ေရအိုးစင္မ်ား...
ေမာ္ဒန္ အယ္လ္ပီ သီအိုရီ အရႈပ္အေထြးမ်ားနွင့္ ပဲပင္ေပါက္ေစ်းကြက္မ်ား ...
ေငြကုန္ေၾကးက်မ်ားလာေသာ အေကာင္းစားမိန္းမပ်က္မ်ား ....
မ်က္ကန္းမေၾကာက္ေသာ တေစၧမ်ားနွင့္
တေစၧမေၾကာက္ေသာ မ်က္ကန္းမ်ား ...
ေဘာလံုးပြဲအစီအစဥ္မ်ားေရွ႔မွ ရဟန္းသံဃာမ်ား နွင့္
အသံမစဲ မဟာ ပဌာန္းပြဲၾကီးမ်ား ....
ကုန္ၾကမ္းမပါေသာ ကုန္ေခ်ာထုတ္ ပြဲစားစက္ရံုမ်ားနွင့္
ကြ်နု္ပ္တို႔၏ ခ်စ္လွစြာေသာ ကမာၻေျမထိန္းသိမ္းျပဳျပင္ေရးမ်ား ..
စသည္ .. စသည္ျဖင့္ က်င္လည္လွ်က္ရွိေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား ......။


- မင္းလုလင္ -

အဆိပ္မိျခင္း




အေလအလြင့္မ်ားတဲ့ ေန႔ရက္အရိုင္းအစိုင္းေတြပဲ ညီေလးေရ ...။

၁၉၉၇ ခုနွစ္က အိပ္ေရးပ်က္တဲ့ညေတြထဲက

တေယာက္တျခမ္း ခိုးလြမ္းခဲ့ဖူးတဲ့

လေရာင္ေတြဆိုတာ ၾကာခဲ့ပါျပီ ညီေလးေရ..။



ဘ၀ကို အားတက္သေရာ တိုက္ခိုက္ခ်င္တဲ့ မင္း

စိတ္အင္နားရွားနိယာမေတြၾကားမွာ

မၾကာမၾကာ မီးပြိဳင္႔ မိတတ္ေနျပီလား

ဘ၀ကိုျဖတ္ကူးတယ္ဆိုတာ

လမ္းျဖတ္ကူးသလို ဘယ္ညာၾကည့္ရံုနဲ႔

မလံုေလာက္ဘူးဆိုတာကို မင္းသိေနေလာက္ပါျပီကြယ္...။



ညီေလးေရ..

အခ်ိန္ဆိုတာ တည္ျငိမ္မေနဘူးကြဲ႕

ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္သဘာ၀ေတြထဲမွာ

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္လိမ္တတ္ေအာင္ မင္းမၾကိဳးစားမိပါေစနဲ႔

စိတ္တူကိုယ္တူ တူးဆြစိုက္ပ်ိဳးခဲ့တဲ့ ဥယ်ာဥ္က

အနုပညာဆန္ခဲ့တာကလြဲရင္

လူတန္းမေစ့ခဲ့ပါဘူးကြယ္....။



ေမာေနျပီလား ညီေလး

တံေတြးခြက္ေတြထဲမွာ ေျခကုန္လက္ပန္းက်ေနျပီလား

အားမေလွ်ာ့လိုက္ပါနဲ႕ကြယ္

ေန၀င္တာကို ျမင္လိုက္ရရံုနဲ႔

မင္းဘ၀ ညဥ္႔နက္မသြားပါဘူး ညီေလးရယ္

တို႔ေတြ ခိုးလြမ္းခဲ့ဖူးတဲ့ လေရာင္ေတြၾကား

မင္းအရိပ္ေတြ သြက္သြက္ခါေအာင္ ရူးသြပ္ျပလိုက္စမ္းပါ

ကဲ့၇ဲ႕သံဆိုတာ ေအာင္ျမင္မႈဆီသြားတဲ့ လမ္းျပေျမပံုေတြပါကြယ္...။



လူငယ္ေတြပဲ ညီေလးေရ

အမွားနဲ႔ဘယ္ကင္းနိုင္ပါ့မလဲ

အမွန္နဲ႔ကင္းေနတဲ့သူေတြၾကားမွာ

ျပံဳးျပံဳးေလး မွားေနပါ ညီ

ျပံဳးျပံဳးေလးသာ မွားလို႔ေနပါ....။



ေလာကၾကီးဆိုတာ

ကေလးကစား၀ိုင္းလိုပဲ ညီေလး

တေယာက္ဆီက တေယာက္လုယူေနၾကတာပဲ

ငိုျပီးျပန္သြားတဲ့သူက အျမဲတမ္း အနိုင္က်င့္ခံရမယ္ ညီေလးေရ

မင္းမ်က္ရည္ေတြကို မင္းေမာ့ေသာက္ပစ္လိုက္

လွ်င္သူစားစတမ္း ေလာကဓံမွာ

တို႔ေတြ ၀ိနည္းလြတ္ေအာင္ ျပံဳးၾကတာေပါ့ကြယ္....။



လူၾကိဳက္မ်ားတိုင္း ပစၥည္းေကာင္းမဟုတ္ပါဘူး ညီေလးေရ

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ကဗ်ာထဲကလို

တို႔ေတြ လူၾကိဳက္နည္းတဲ့ ဘ၀မွာပဲ

အေရအတြက္ေတြကို ေမ့ထားၾကတာေပါ့

ျဖစ္နိုင္မယ္ဆိုရင္

ျဖစ္ေလရာဘ၀ လူၾကိဳက္နည္းတဲ့ေကာင္သာျဖစ္ရပါလို၏ လို႔

ညီညီညာညာ ဆုေတာင္းၾကပါစို႕ကြယ္...။



ကမာၻအက်ယ္ၾကီးထဲက

ပတ္၀န္းက်င္ က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲကေန

ကမာၻၾကီးအေၾကာင္း အဆမတန္ေျပာတတ္ၾကတဲ့လူေတြအလယ္မွာ

လူသြားလူလာ မျပတ္ေစနဲ႔ ညီေလးေရ..

ေျဖေဆးကိုလိုခ်င္ရင္ အဆိပ္အရင္ေသာက္မွရတယ္ဆိုတာ

ငါ့ညီ .... ရာသီေတြရင္းျပီး သိေနေလာက္ပါျပီကြယ္.....။

- မင္းလုလင္ -