" တကယ့္ပရိယာယ္ဆိုတာ စစ္တုရင္ရုပ္ေလးေတြေပၚမွာရွိတာမဟုတ္ပါဘူး .....
လူေတြရဲ႕ အတြင္းစိတ္ထဲမွာ ရွိတယ္ဆိုတာ .... "
အခန္း ( ၁ )
ခန္းမေဆာင္ တစ္ခုလံုး ျငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္ေနသည္ ။ တခ်က္တခ်က္ ေခ်ာင္းဟန္႔သံ တစ္ခ်ိဳ႕ ....
သက္ျပင္းခ်သံတစ္ခ်ိဳ႕ မွ အပ တိတ္ဆိတ္ျခင္းကသာ ၾကီးစိုးေနသည္ ။
ခန္းမ၏အလယ္တည့္တည့္တြင္ စစ္တုရင္ကစားခံုတစ္ခု နွင့္ လူနွစ္ေယာက္ ။
ျပိဳင္ဘက္၏ ေရႊ႕ကြက္အဆံုးတြင္ ဟာကြက္ကို သူ ျမင္လိုက္ရသည္ ။
သူ႔ မ်က္နွာတြင္ အဓိပၸါယ္ခန္႔မွန္းရခက္ေသာ အျပံဳးတစ္ခု ။ ထိုဟာကြက္ထဲသို႔ သူ၏
ဘစ္ေရွာ႔က ျမွားတစင္းနွယ္ ၀င္ေရာက္သြားသည္ ။ သူ႔အျပံဳးက ေလးနက္သည္ထက္
ပို၍ေလးနက္လာေလသည္ ။ သူ႔ရဲ႕တိုက္စစ္ေအာက္တြင္ ျပိဳင္ဘက္ကစားသမားရဲ႕ ခံစစ္ေၾကာင္း
အတံုးအရုန္း ျပိဳလဲသြားခဲ့ရေလျပီ ။
ျပိဳင္ဘက္ကစားသမားက ဘုရင္ရုပ္အား ေဘးသို႔ ခပ္ျဖည္းျဖည္း တြန္းလဲွ လိုက္သည္ ။
သူသိလိုက္ပါျပီ ။ ဒါက စစ္တုရင္ ကစားပြဲတစ္ခုရဲ႕ အရံႈးေပးျခင္းသေကၤတ ။
လက္ခုပ္သံတို႔ သူ႔အေပၚ ျပိဳက်လာသည္ ။ ဘယ္နွစ္ၾကိမ္ေျမာက္မွန္း မမွတ္မိေတာ့နိုင္ေသာ
သူ၏ နိုင္ပြဲတစ္ခု ။ ထိုသို႔ေသာ လက္ခုပ္သံမ်ိဳးက သူ႔ဘ၀တြင္
အၾကိမ္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ ရရွိခဲ့ဖူးသည္ ။ အကၤ် ီလည္ပင္းေပါက္အား
သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္ျပီး သူ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္သည္ ။
လက္ခုပ္သံတို႔အား တံု႔ျပန္ေသာအျပံဳးတစ္ခုက သူ႔မ်က္နွာေပၚတြင္ အထင္းသားေပၚလြင္ေနသည္ ။
သူက ေအာင္ျမင္မႈကို ဆာေလာင္ေနေသာ စစ္တုရင္ကစားသမားတစ္ေယာက္ ။
သူ႔ကစားသမားသက္တမ္းတေလွ်ာက္ ရံႈးပြဲဆိုတာ မရွိခဲ့သည္အထိ သူ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္ ။
ဒါေပမဲ့ ေအာင္ျမင္မႈေတြကို သူ ဆာေလာင္ေနဆဲ ။
သူ႔ရဲ႕ထံုးစံအတိုင္း ျပိဳင္ဘက္ကစားသမား၏ ဘုရင္ရုပ္ေလးကို ေကာက္ယူျပီး
ခန္းမ အတြင္းမွ တလွမ္းခ်င္း သူ လွမ္းထြက္လာခဲ့သည္ ။
အခန္း ( ၂ )
စစ္တုရင္ကစားခံုေပၚ ထိုးက်ေနေသာ အလင္းတန္းတစ္ခုမွအပ အခန္းတစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္
မဲေမွာင္ေနသည္ ။ စစ္တုရင္ခံုေဘးတြင္ သူ ။
အခ်ိန္အေတာ္ၾကာျငိမ္သက္ေနျပီးမွ ေရႊ႕ကြက္တစ္ခုကို သူ ေရႊ႕လုိက္သည္ ။
ထုိ႔ေနာက္ စစ္တုရင္ကစားခံု ၏ တဖက္ျခမ္းသို႔ ျဖည္းညွင္းစြာ ကူးေျပာင္းလိုက္သည္ ။
စစ္တုရင္ကစားပြဲတစ္ခုအား သူ တစ္ေယာက္ထဲ ကစားေနျခင္းျဖစ္သည္ ။
သူ က သူ၏ ျပိဳင္ဘက္ ။ သူနွင့္ လက္ရည္အတူဆံုးျပိဳင္ဘက္နွင့္ သူ ကစားေနျခင္းျဖစ္သည္ ။
သူ႔ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ ျပိဳင္ပြဲေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ သူ ကစားခဲ့သည္ ။ ကစားခဲ့သည့္ပြဲတိုင္း
သူအနိုင္ရခဲ့သည္ ။ ဒါေပမဲ့ သူမေက်နပ္နိုင္ေပ ။ ျပိဳင္ပြဲတိုင္းကို အနိုင္ရေနေသာ
သူ႔ကိုယ္သူ နိုင္ခ်င္သည္ ။ အဲ့ဒါက သူ႔ရဲ႕ အၾကီးမားဆံုးရည္ရြယ္ခ်က္ ။
ထုိသို႔ျဖင့္ သူ၏အခန္းက်ဥ္းေလးထဲတြင္ စစ္တုရင္ကစားပြဲမ်ားကို ေန႔စဥ္သူဖန္တီးခဲ့သည္ ။
သူရဲ႕ ျပိဳင္ဘက္က သူကိုယ္တိုင္ပင္ ။
ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ သူ ကစားခဲ့သည္ ။ ဒါေပမဲ့ တခါမွ သူအနိုင္မရခဲ့ ။ ကစားခဲ့သည့္
ပြဲမ်ားအားလံုး သေရပြဲမ်ားသာ ျဖစ္ခဲ့သည္ ။ သူ႕ကိုယ္သူ အနုိင္ရမဲ့ နည္းလမ္းကို
ေန႔စဥ္တိုင္း သူရွာေဖြခဲ့သည္ ။ အဆန္းၾကယ္ဆံုးေသာ ေရႊ႕ကြက္မ်ားနွင့္
သူ႔ကိုယ္သူ ျပန္ရင္ဆိုင္ခဲ့သည္ ။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္လိုပဲယွဥ္ျပိဳင္ပါေစ ... သူ အနိုင္မရခဲ့ ။
အခုလဲ သူရဲ႕ ေၾကာက္စရာေကာင္းလွတဲ့ တိုက္စစ္ကို သူ အသည္းအသန္ ကာကြယ္လိုက္နိုင္သည္ ။ ဒါ့အျပင္ ျပန္၍ပင္ ထိုးစစ္ဆင္လိုက္နိုင္ေသးသည္ ။ ပြဲက ဘက္မွ်လြန္းေနသည္ ။
သူ႔ ရဲ႕ အေတြ႔အၾကံဳအရ ဒီတစ္ခါ လဲ သေရပြဲ ပဲ ျဖစ္မည္ဆိုတာကို သူၾကိဳတြက္မိသည္ ။
ဒါေၾကာင့္ စစ္တုရင္ကစားပြဲကို အဆံုးသတ္ျပီး အေမွာင္ထဲတြင္ သူ ျငိမ္ျငိမ္ေလး ထိုင္ေနသည္ ။
သူ႔စိတ္ထဲတြင္ အရာရာ ဗလာ ။
အခန္း ( ၃ )
ေမွာင္မဲေနေသာ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲတြင္ အလင္းေရာင္တို႔က ကစင့္ကလ်ား
ျပန္႔လ်ားသြားသည္ ။ မီးေလာင္ေနေသာ စစ္တုရင္ ကစားခံုတစ္ခု ။ ထိုမီးထဲတြင္
သူ႔ရဲ႕ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ကစားခဲ့ေသာ ကစားပြဲမ်ားမွ ျပိဳင္ဘက္ အရံႈးသမားဘုရင္ရုပ္ကေလးမ်ား ။
သူ႔မ်က္နွာေပၚတြင္ အျပံဳးရိပ္တစ္ခု ျဖတ္ေျပးသြားသည္ ။ ထုိအျပံဳးက လက္ခုပ္သံမ်ားအား
တံု႕ျပန္ေနၾကအျပံဳးမ်ိဳး ။ အဓိပၸါယ္ေလးနက္လြန္းလွသည္ ။
တျဖည္းျဖည္းခ်င္း စစ္တုရင္ခံုေဘးသို႔ သူ လဲက်သြားသည္ ။ သူ႔လက္ေကာက္၀တ္က
ေသြးစက္ေတြက ဘုရင္ရုပ္ကေလးေတြဆီ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း စီးဆင္းသြားေနသလိုပင္ ။ ။
- မင္းလုလင္ -
( HOE Online Magazine မွာ ရိုးစ်ာန္ ဆိုတဲ့ကေလာင္နာမည္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ေရးသားခဲ့ပါတယ္ )
